Ding 21: Archief 2.0

“Kernpunt is dat “2.0″ alle ruimte biedt aan gebruikers om mee te werken aan en te participeren in de verdere ontwikkeling van bestaande en nieuwe diensten en producten, zowel online als in de ‘echte’ wereld.” – uit de 23 dingen tekst van deze week

Ding 20: Footnote

Over footnote ontstond een levendige discussie tussen collega’s. Zij waren van mening dat het een geweldig leuke tool is om archieven toegankelijker te maken. Ik vind het daarentegen dodelijk saai en zie mede daardoor de toegevoegde waarde niet zo. Wel handig als je op zoek bent naar alle brieven over meneer de Wit, je ze ook eenvoudig kunt vinden. En doordat iedereen een stukje doet, kun je heel veel identificeren. Blijft de vraag: wie doet dat? Een goede manier om in Nederland een lading aan bed/huis gebonden vrijwilligers in te zetten om onze digitale bestanden te footnotes (of op zijn nederlands: voetnoten).

Ik zie veel mogelijkheden voor het archief, maar weinig voor mijn persoonlijke gebruik. Daarom scoort footnote een zesje in mijn belevingswereld.

Ding 19: genealogie

Genealogie boeit mij eigenlijk alleen als iemand anders het al voor me opgezocht heeft. Daarom zie ik het nut van online netwerken en fora helemaal zitten: stel je vraag en dan maar wachten tot het antwoord komt! Persoonlijk heb ik niks te zoeken op dergelijke fora, omdat mijn vader me laatst dit boek liet zien. En daar blijk ik ook in te staan, inclusief al mijn voorouders! Wat Trudi en Ton in twintig jaar uitgezocht hebben ga ik natuurlijk niet nog een keer dunnetjes over doen.

Die fascinatie met voorouders is vanuit mijn Indische familie goed te begrijpen: iedere Nederlande in Nederlands-Indie had wel een prinses of kroonprins ergens in de familiestamboom staan. Tenslotte was je als Nederlandse overheerser anders dan de inlanders en dat wilde men graag laten zien ook! Alleen al daarom heb ik geen behoefte om te diepgraven in mijn familiestamboom.  Soms wel handig zo’n boek, toen ik laatst voorgesteld werd en iemand met open mond zei ‘maar jij bent zwart!’ had ik hem graag met zo’n dikke pil met oerNederlandse voorouders voor zijn hoofd geslagen.

Ding 17: librarything

De laatste 23-ding-dingen gingen sneller dan ik verwachtte omdat ik al vaker met die dingen gewerkt had. Ding 17 kende ik nog niet, maar ik ben er erg enthousiast over. Ik hou van boeken maar vind het vervelend om mijn huis vol te bouwen met boekenkasten. Dankzij librarythings kan ik bijhouden welke boeken ik heb gelezen, geleend of weggegeven. Het mooiste is dat ik na het invoeren van de eerste 25 boeken meteen zag dat een aantal online vriendinnen dezelfde boeken in de kast hebben staan. Dat maakt het besprken van boeken meteen een stuk makkelijker!

Ding 17: Sociale Netwerken

Toch leuk, dat ik ineens mag rondneuzen op sociale netwerken voor 23 dingen! Ik zie het toch vooral als een manier om met mensen in contact te komen die dezelfde hobbies hebben. Hoofdzakelijk omdat sociale netwerken meer geschikt zijn voor privé gebruik door de kleurtjes, foto’s, gadgets en widgets die je om de oren vliegen. Een uitzondering daarop is LinkdIn. Sterker nog, dankzij LinkedIn zit ik nu bij het Nationaal Archief.

Ding 16: Instant Messaging

Ik ben een fervent gebruiker van instant messaging, of IM. Want soms heb je een korte vraag en gaat het wat ver om er voor te bellen of te mailen. Voorbeeldje: De broer van een vriending (jawel) had een banner gezien en vroeg zich af of ik daar op stond. Het was net niet goed te zien en hij vroeg het zich af. Geen haar op mijn hoofd die er aan denk om aan zoiets triviaals een email of telefoontje te wagen naar iemand die ik nauwelijks ken. Maar omdat we wel eens gemaild hebben en beiden online waren, sprak hij me via gmail daarop aan. Linkje er bij naar de banner en ik kon hem direct vertellen dat ze wel op mij leek, maar het toch iemand anders was.

Een wat triviaal voorbeeld, maar toch. Wat me aanspreekt aan IM is het informele gevoel waarmee je gesprekken kunt voeren. Even vragen hoe het met iemand gaat, of je memo al gelezen is, wat mensen vinden van de discussie over web 2.0 op moodle. Toch handig! Vorig jaar ben ik ook aan het Skypen geslagen, vooral om de telefoonrekening te drukken. Met vrienden in het buitenland wordt dat al snel erg kostbaar. Slkyypen daarentegen is helemaal gratis!

Ook handig aan Skypen is dat je een conference call kunt houden, mogelijk met webcam. Kwam ook goed van pas toen ik met twee collega’s een stuk in elkaar moest zetten. Dan kun je over en weer blijven mailen, of met twee telefoons tegelijk bellen maar erg praktisch is dat niet. Combineer skypen met googledocs en je komt een stuk sneller tot je gezamenlijke stuk> En als je nog nooit geskyped hebt omdat het toch wat technisch klinkt allemaal, begin dan met het installeren van het programma zonder koptelefoons of andere extra hulpstukken en oefen met de IM functie. Lekker ouderwets tekstberichtjes rondsturen, tot je vertrouwd genoeg bent om met een koptelefoon/microfoon van een tientje de sprong te maken naar internet telefonie.

Ook hier is het toverwoord GRATIS. Bellen naar het buitenland kost je via een telefoon lijn veel geld. Skype is GRATIS. Ook bellen met Skype naar vaste telefoonnummers is mogelijk. Het is afwachten tot de vaste telefoon uitsterft, waarschijnlijk zodra de bejaarden die alleen een vaste lijn hebben uitgestorven zijn.  Ben ik nu te voorbarig? Heb jij een standvastige voorkeur voor je vaste telefoonlijn? Laat het me weten!

Archief technisch vind ik het heel goed dat je via IM live met archiefmedewerkers en bibliotheekmedewerkers kunt chatten. Vooral de landelijke spreiding van Al@din sprak me aan: met weinig moeite toch een hele laagdrempelige dienst erbij. Die mag blijven, ook zonder Skype.

Ding 15: microbloggen met twitter

ik omzeil twitter al een tijdje nadat ik een poging van een aantal maanden gedaan had om favoriete tweets te volgen. Vooral de verwarring van mensen die reageren op tweets die ik nietgelezen heb, de weinige samenhang en het hoge gehalte aan onzin tweets deden me besluiten het maar bij blogs te houden. Toch zijn er een aantal tweets waar ik heel erg blij mee ben. Zo geeft één van mijn favoriete dans docenten een dagelijkse trainignstip via twitter. Handig, eenvoudig m tussen de bedrijven door te lezen/doen, waardevol en gratis! En gratis is het toverworod waar nog veel Nederlanders voor bezwijken, of ze nou uit Groningen/Zeeland komen of uit de Randstad.

Ook tweets over de reis van de Beagle vind ik prachtig, maar om ze nou elke dag te lezen… Sorry, maar dan ga ik wederom naar de blogs toe. Blijk ik toch een beetje ouderwets te zijn  Dde account van een officiele instelling vaak een soort propaganda kanaal is waarmee de organisatie reclame maakt voor nieuwe boeken/tentoonstellingen/aanwinsten. En dat is toch een beetje jammer, aangezien de lol zit in de interactie tussen lezers en tweeters. Ik denk daarom dat Nationaal Archief medewerkers die tweeten een waardevolle aanvulling zijn op het bedrijfskanaal.

Ding 14: in de zandbak van onze wiki

Deze opdracht was een makkie. Inloggen en een post aanmaken, zo gepiept! Al heb ik eerder ook al emt wiki’s gewerkt, dat helpt vast ook. het valt me op dat er enige verwarring ontstaat over waar iedereen post. Iedereen leunt toch een beetje naar de map favorieten in plaats van op onderwerp te sorteren.  Heb die van mij maar onder de categorie sport geschoven: je moet toch wat!

printen maar!

dankzij mijn RSS reader die ik voor het 23dingen project dagelijks open, kwam ik op het spoor van een verbluffende ontwikkeling. Het heeft te maken met de 3d printer: een printer waarmee je objecten kunt ‘printen’. De blauwdruk van een dergelijke printer is open source materiaal en is te  vinden op internet. Als je tijdens de kerstvakantie tijd over hebt, kun je er zelf één in elkaar bouwen! Daarna maak je in een handomdraai allerlei dingen, bijvoorbeeld deze teddybeer.

Ding 13: wiki wiki

Ik heb drie archiefwiki’s bekeken en dit zijn in het kort mijn opmerkingen: