Het is zover, het laatste ding van de 23 dingen. Tijd om terug te blikken op de afgelopen drie maanden en de onderwerpen die de revu gepasseerd hebben. Wat ik persoonlijk geleerd heb is dat je nooit klaar bent met het verkennen van de web 2.0 wereld. Ondanks mijn voorkennis zaten er regelmatig onderwerpen tussen waar ik weinig vanaf wist. De valkuil is dat, nu ik 23 dingen gedaan heb, er van overtuigd ben dat ik die ook echt allemaal ken. Ze blijven zicht allemaal doorontwikkelen, dus als je bij wilt blijven moet je ze ook blijven gebruiken.

Simple voorbeeld: op youtube kun je nu kiezen om filmpjes met ondertiteling in verschillende talen te bekijken,. Brilliante uitvinding, nu kunnen we nog veel meer filmpjes delen door de taalbarriere heen.

Dan komen we terecht op wat 23 dingen voor mij betekent op werkvlak. Als eerste verraste het grote aantal mensen die geinteresseerd is over het NA en graag meer willen met ons materiaal. In mooie internet termen is dat onze ‘content’. Web 2.0 koppelt content en lay out (hoe iets gepresenteerd wordt) los van elkaar. Een fotoboek kon je vroeger bij ons inkijken, maar nu kunnen we de foto ook via Flickr beschikbaar stellen, mensen kunnen opmerkingen toevoegen met footnote en dat leid tot veel meer gebruik van ons materiaal. Web 2.0 is daarom de toekomst voor het archief.

Wat mij vooral bij zal blijven is de RSS reader. Ik was nooit zo’n fervent blog lezer omdat het toch wel lastig is, regelmatig even langsgaan. Ik dacht ook dat ik daar dus blijkbaar niet veel aan miste, anders zou ik wel regelmatig kijken. Met de RSS reader blijkt het heel eenvoudig te zijn om blogs te volgen, waardoor ik ze opnieuw ontdekt heb. Want eigenlijk haal ik er heel veel uit: ik volg mijn mede 23dingen cursisten en steek regelmatig nuttige tips op om efficienter te werken via lifehacking.

Wat er gedaan kan worden om de 23 dingen te verbeteren is de support van je mede cursisten voor het afmaken van de cursus. Zo merkte ik dat toen ik zijdelings in een gesprek opmerkte dat ik het jammer vond dat iemand achterliep, er spontaan drie blogposts op volgde. Die verbondenheid met je collega’s is belangrijk en daar wordt toch een beetje lacherig over gedaan. Mensen reageren omdat het moet, niet omdat het mag of kan. 23 dingen omschrijven als ‘leuk, maar daar heb ik echt geen tijd voor want ik moet mijn werk afmaken’. Als we echt als NA de web 2.0 wereld willen betreden, zullen mensen zich daar serieus mee bezig moeten houden. Dit is niet alleen leuk, dit is noodzaak. En het begint met het sociale netwerk in de echte wereld, de collega naast je die ook 23 dingen gedaan heeft en je af en toe vraagt wat je er van vind en hoe het gaat.

23 dingen was voor mij een eye-opener om de wereld van neiuwe media beter te leren kennen. Ik hoop dat de nieuwe groep cursisten die op 15 maart van start gaat er met volle moed tegenaan gaat en ik ben dan ook erg benieuwd naar hun blogs. Kan ik ze meteen in mijn RSS reader zetten.